دیدی دلتو شکسته اونی که همه ی کس تو بود.

هیچ وقت نشد بهت بگم که من چقدر دوست دارم

نشد یه روز بهت بگم که من فقط تو رو دارم

صبح ها با تو بیدار می شم شب ها با تو به خواب میرم

هیچ وقت نشد نفهمیدی بی تو دنیا ندارم

تو همه دنیای منی امروز و فردای منی

هیچ وقت نشد بدونی که من بی تو فردا ندارم

وقتی شبها تو آسمون رنگ چشاتو میبینم

دلم میخواد بهت بگم بی تو رویا ندارم

بین تموم آدما تو عشق پاک ویژه ای

تو آسمون رویاهام جز تو ستاره ندارم

 "بودنت"،که اکنون همه دنیای من شده، پر نمایی !؟

چشم براهت بودم تا مهربانی، شور و عشقم  را خرج چشمانت کنم!

منتظرت بودم! تا بار دگر، دستهای مرا به معراج شانه هایت، ببری!

انتظار دیدارت، هنوز با من است! سخت و کشنده!! اما تو دیگر نیامدی... 

 دیدن نور را دارد .

می شود شروع کرد ، می شود از اول مشق عشق را نوشت و این بار در دفتر قلب

 تو . می دانم می گذاری بنویسم .

بارها زیر لب زمزمه کردم الهی و ربی من لی غیرک......ولی این بار وجودم

 فریاد می زند الهی و ربی من لی غیرک .....چرا که از آدمیان خسته ام خدایم .

به جرم عاشقی محکومت می کنند . خیال بافت می خوانند ، رویایی ات تصور می

 کنند و هزار وصله دیگر به مرام عاشقی ات می دوزند .

الهی ! در سکوت افتاده ای بیش نیستم ، تو دلیل سکوتم را می دانی ، و  این فرقه

 چه آسان سکوتم را هم محکوم کردند .

الهی ! می گذارم تا باز هم بگویند ، چرا که تو را دارم و تو مرا بس .

الهی ! گفتی  خریدار دل شکسته ای ، آوردمش ولی ارزان نمی فروشمش . میدانم

 بهتر از تو خریداری پیدا نمی کنم میدانم با من راه می آیی .

الهی ! ببین در راه مانده ای هستم دلتنگ وصال ، دلتنگ آغوش یار ، دلتنگ شنیدن

 صدای قلب یار . الهی دریاب !

الهی ! سادگی را به من ارزانی کن هرچند مجازاتم کنند ، الهی! جنون عطا

 کن .جنون ، جنون ، جنون.

الهی ! کودکان چه معصوم می خندند ، کودکی عطا کن .

الهی ! خدایم !یاری ام ده که در مقابل این قوم هیچوقت سر تعظیم فرو نیاوردم چرا

 که سجده گاه من و تعظیم من فقط و فقط برای توست .

الهی ! یاری ام ده مقاومت کنم و بر نامهربانان لبخند بزنم . الهی یا ربی دل بی کینه

 عطا کن ، دل بی کینه عطا کن خدایم .

الهی ! وقتی غنچه ای کوچک با نور خورشیدت شکوفا میشود وای به احوال من که

 با نور تو قلبم تاریک بماند و به روشنایی سلام نکند .

خدایم ! حرف بسیار است در خلوتهایم برایت سخنها دارم ......

 و اما تو ....

میدانی دوستت دارم و دوست داشتنم بی منت است . توقع این را هم ندارم دوستم

 داشته باشی . ولی عزیز ! با ما به از این باش که با خلق جهانی .

فکر نمی کنم خواسته ام از تو زیاد باشد . خواسته من جواب چراهایی است که

 هنوز در ذهنم رژه می روند .

گفتی سر به روی شانه هایت بگذارم و برایت دعا کنم . من حقیر بنده گنهکاری

 بیش نیستم بنده ای که به رحمت خدایش ایمان آورده . در هر لحظه ام که به یاد خدا

 باشد برایت دعا می کنم.

بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي ....

نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... ..

 بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي .....

 نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي .....

بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي ....

 و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي...

 محبت از درخت آموز که حتي سايه از هيزم شکن هم بر نمي دارد

دوستت دارم .

            وبه اغاز کلام

                          که اگر باز ایی.......

                                                 چشم من.......

                                                      فرش قدمهای توباد...

كي اشكاتو پاك ميكنه

شبها كه غصه داري

دست رو موهات كي ميكشه

وقتي منو نداري؟

شونه كي مرهم هق هقت ميشه دوباره

از كي بهونه ميگيري شباي بي ستاره

برگ ريزوناي پاييز كي چشم به رات نشسته؟

از جلو پات جمع ميكنه برگهاي زرد و خسته؟

كي منتظر ميمونه حتي شباي يلدا

تا خنده رو لبات بياد

شب برسه به فردا

كي از سرود بارون

قصه برات ميسازه

از عاشقي ميخونه

وقتي كه راه درازه

كي از ستاره بارون

چشماشو هم ميذاره

نكنه ستاره يي بياد

ياد تو رو نياره

میدونی سخت ترین روز چه روزیه؟؟؟؟

روزی که قلبهایی که در کنار هم برای هم می تپیدن از هم جدا بشن

دلهایی که محرم هم بودن... محرم کس دیگری بشن!!!

(خیلی خوشحال میشم با این دوست  خوبم آرمان که همیشه لطف داره نظر میده آشنا بشم اگه میشه)

تندترين كلامها و خشمناكترين فريادها را بر مي آورم شايد تهي شود

اين من انباشته شايد تكان بدهم اين خانه قدمي عيد نديده را....

نه نه.. خسته تر از آنم كه فرياد برآورم و شيون كنم

من باخته ام اين دل كوچكم را اما به كه نمي دانم

كي نمي دانم

و كجا نمي دانم ...

بيا براي اين دل خسته نواي آرام آرامش باش

شايد شايد شايد من با تواز تو جدا شوم

شايد اما ....

من دلم را سپرده ام بي دل كجا روم

                      بي دلي چه گويم

                چه بنويسم

                          چه دوست بدارم

                          براي چه زندگي كنم  

                       براي كه شعر بخوانم

                       براي كه اشك بريزم

                   من تو را از دست دادم ...

..

                     نمي دانم شايد غرورم بود؟؟؟

                    شايد جهلم ؟؟؟

                     نه نه من تو را دارم ...

                     هنوز دوست دارم

                        هنوز شب را به اميد ديدن صبحت مي گذرانم

                                  من بنده خوبي نبودم مي دانم

                             ولي هنوز نمي دانم چرا بر من چنين خواستي؟

 من تسليمم مي داني !

 حرفي سخني چيزي براي اين حرف نمي زنم . چون تو خود مي داني كه چقدردوستت دارم و تنها چيزي كه برايم خواهد ماند همين است همين است همين...

                                        خداي من كجايي

خیلی جالبه بعد از اینکه فهمید دلمو برده

و همه زندگیم شده و نمی تونم بدون اون باشم

 همه جوره تحقیرم کرد و خفت وخاری رو برام آرزو کرد و رفت با یکی دیگه ....

 و جالبتر این که بعد از این همه مدت  بهت بگه که عاشقی سوختنه

من نمی خوام بسوزم و ....

اونی که همش از وفا داری و موندن و عشق و دوست داشتن حرف می زد

 چقدر زود خودش همه ی اینا رو انکار کرد و همه چیز رو فراموش کرد

 و بد تر از اینا منو بخاطر اینکه به عشق و دوست داشتنم وفادارم بیچاره نامید

و گفت تو نابود می شی و در اوج تنهایی تنهایم گذاشت .....

و وقتی ازش پرسیدم : یعنی بودن با من و یا کس دیگه ای واست فرقی نداره ؟

 بهم گفت :

هرچه پیش آید خوش آید ....

خدا کنه که خوشبخت شه و یکی گیرش بیاد که بهش وفادار بمونه و دوستش داشته باشه

 اما بیشتر از من ... لیاقتش و داشته باشه ... احساسشو بفهمه ...

خوبی ها و دوست داشتنشو درک کنه .... و واسش رفیق فاب باشه ... 

همه دیونگی هاش و دوست بداره  ... بهونه هاشو بفهمه ...

بخاطرش حاضر باشه که از همه چیز و همه کس بگذره ... 

 منم با تنهایی های خودم می سازم و می سوزم هر چند عاشقی سوختنه

اما به نظر من سوختن بخاطر کسی که دوستش داری  

لذت بخش و وفادار موندن به او شیرینه

 اما دیگه نمی تونم تو قلبم جای اون کس دیگه ای رو ساکن کنم

چون رو قلبم اسم اونو نوشتم  اما افسوس که نفهمید و ....

سلام دوستای گلم این آخرین پست این وبلوگه ممنون که این مدت با

                         نظراتون منو خوشحال کردین

من دیگه آپ نمیکنم دیگه میخوایم بریم دنبال زندگیمون میخوام  از این

                      دنیای مجازی واسه همیشه دل بکنم 

(فکر نکن می تونه جای تو رو واسم بگیره هیچ وقت فراموشت نمی کنم)

                   خوش باشین و همیشه سبز........یا علی

از خستگیام ....

                 خسته شدم....

چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی

 و.....

 هزار بار تو خودت بشکنی

و اون وقت آروم زیر لب بگی :

 گل من باغچه نو مبارک !!!

 کاش

کاش لحظه هایت را با من قسمت می کردی

که هنوز نیامده اند

به تو یک صلیب هدیه کردم.

گفتی:برای چیست ؟؟؟؟؟ من که دوستت ندارم.

گفتم: مگر آن نیست که صلیب را به روی گور می آویزند .

گفتی:آری....

گفتم: پس آنرا بالای قلبت بیاویز که گورستان من است......

نگاهت که می کنم خنده ام می گیرد از این  بی اعتنایی

هی !همدم روزهای دلتنگی ام

آقای سرد این روزها

خنده های بی ریایت را گر بود کجا جا گذاشته ای .....

و عشق محكوم بود به تبعيد به دورترين نقطه مغز يعني فراموشي، قلب تقاضاي عفو عشق را

داشت ولي همه اعضا با او مخالف بودند قلب شروع كرد به طرفداري از عشق ،آهاي چشم مگر

 تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدنش را داشتي،اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن

صدايش بودي وشما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟

همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند،تنها عقل و قلب در جلسه

ماندند عقل گفت: ديدي قلب همه از عشق بيزارند، ولي متحيرم با وجودي كه عشق بيشتر از همه

تورا آزرده چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟؟؟ قلب ناليد و گفت: من با وجود عشق ديگر نخواهم

 بود و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند و فقط با عشق ميتوانم يك

قلب واقعي باشم من در اين دنيا نكردم گناهي ............ فقط كردم به چشمانت نگاهي نگاه من

اگر باشد گناهي ................ مجازاتم بكن هر طور كه خواهي